از مام و پدر ،از خالهٰ، عمه، دایی بگذر 

یک روز که آن هوای بد خوابیده

از کل دروغ و حرف واهی بگذر

یک جرعه ، تهی شدن ،جام بنوش

از درد و غمِ قهوه و چایی بگذر

بیهوده مگرد که ها! کلاسم درچیست؟

هی ساده بشو زشکل غایی بگذر

من دفتر تقدر خدا خط زده ام

از سر خط  هجی هجایی بگذر

از جوهر احساس تو رنگ ورق

گردید سیه ؛از این چرایی بگذر

از کودک بی کوچه وبی منزل پرس

بر خانه ی هر هرزه ز جایی بگذر

مردانه له ام کن و بزن گردن را

از این سیاست کذایی بگذر

نه برای بودن که بارِ بودن دلیل بارور بودن نیست

باید روئید نه برای رشد باری برای سرک کشیدن

شاید تخم قلم را خشکاند باید یا ...

نوشتن دلیل بودن نیست چه بسا نوشتند و نیست شدند؟

هزار نکته ی تو در توی بدون هیچ الفت

هزار با گریستیم و هیچ .. ز دستِ

هزار گردن کلفت بی حرمت

هزار بار دل ما شکستن  

 هزارنه! هزار هزارنوبت